ตัวกรองผลการค้นหา
ปากคอ
หมายถึงน. ปาก เช่น ปากคออยู่ไม่สุข.
เป่าคอ
หมายถึงก. เป่ายาเข้าไปในคอ; อาการที่แก๊สในท้องพุ่งขึ้นมาทางลำคอเนื่องจากร้อนใน เรียกว่า ลมเป่าคอ.
สร้อยคอ
ภาษาญี่ปุ่น首飾り
คำอ่านภาษาญี่ปุ่นくびかざり
ส่วนลำคอ
ภาษาญี่ปุ่น頸部
คำอ่านภาษาญี่ปุ่นけいぶ
ภาษาญี่ปุ่นネックレス
คำอ่านภาษาญี่ปุ่นネックレス
เจ็บคอ
ผวนเป็นจอเข็บ
กอดคอ
ภาษาจีน莫逆
คอเป็นเอ็น
ภาษาจีน（争得
ชุ่มคอ
ภาษาจีน喉咙湿润
ติดคอ
ภาษาจีน; 有口难言
ห้อยคอ
ภาษาจีน挂
เค้นคอ
ภาษาจีน强迫
