พิริยพฤนท์ คำในภาษาไทย อ่านว่าพิ-ริ-ยะ-พฺรึน 0 0 พิริยพฤนท์ หมายถึง? พจนานุกรมไทย พิริยพฤนท์ หมายถึง: [พิริยะพฺรึน] น. หมู่นักรบ, พลนักรบ. (ป. วิริย + ส. วฺฤนฺท). ดูทั้งหมด ภาพประกอบพิริยพฤนท์
